თბილისი

საქართველოს გეოგრაფიული მრავალფეროვნება მხოლოდ ლანდშაფტებში არ გამოიხატება. ჩვენი ქვეყანა ნამდვილი მეტეოროლოგიური კონტრასტების ზონაა. მაშინ, როცა აღმოსავლეთში მზიანი დღეებით ტკბებიან, დასავლეთ საქართველო ევროპის ერთ-ერთ ყველაზე ნალექიან რეგიონად ითვლება.

საქართველოს უპირობო ლიდერი ნალექიანობის მხრივ ბათუმია. აქ წლიურად საშუალოდ 2500 მმ-ზე მეტი ნალექი მოდის, რაც ქალაქს „საქართველოს ბერგენის“ ტიტულს ანიჭებს. თუმცა, ნამდვილი რეკორდსმენი ბათუმის სიახლოვეს მდებარე მტირალას მთაა. თავისი სახელი შემთხვევით არ დაუმსახურებია. ეს ადგილი პოსტსაბჭოთა სივრცეში ყველაზე ნოტიო წერტილია, სადაც წლიური ნალექი ხშირად 4000 მმ-ს აჭარბებს.

ზღვისა და კოლხეთის დაბლობის გავლენით, ფოთში ნალექიანობას მაღალი ტენიანობაც ემატება (1700 მმ).ზუგდიდი და ქუთაისიც მაღალნალექიან ზონაში ხვდებიან (1450-1550 მმ). ქუთაისისთვის წვიმასთან ერთად ხშირად ძლიერი ქარებიცაა დამახასიათებელი.

საინტერესოა, რომ თუ ბათუმში წვიმის ალბათობა ყოველდღიური რეალობაა, თბილისი ბევრად უფრო მშრალი კლიმატით გამოირჩევა. აქ წლიურად მხოლოდ 550 მმ ნალექი მოდის, რაც თითქმის ხუთჯერ ნაკლებია აჭარის მაჩვენებლებზე.

რატომ წვიმს დასავლეთში უფრო მეტად? მიზეზი მარტივი და გეოგრაფიულია: შავი ზღვიდან წამოსული ნოტიო ჰაერის მასები დასავლეთ საქართველოს მთებს ეჯახება, გროვდება და უხვ ნალექად იქცევა.