თბილისი

საქართველოში ამინდი მკვეთრად შეიცვალა – ქვეყანაში უეცრად დაცხა და სიცხეები დაფიქსირდა, თუმცა ამ პაპანაქებას პერიოდულად ინტენსიური, თავსხმა წვიმები ანაცვლებს. ერთი შეხედვით, ხანგრძლივი სიცხის შემდეგ წვიმა ნამდვილი შვებაა, თუმცა მეტეოროლოგები და ეკოლოგები გვაფრთხილებენ, რომ ამ ბუნებრივ მოვლენას ორგვარი ეფექტი აქვს.

როდესაც ტემპერატურა კრიტიკულ ზღვარს აღწევს, ნებისმიერი ნალექი მოსახლეობის მიერ აღიქმება როგორც გადარჩენა. ზომიერ წვიმას რამდენიმე უმნიშვნელოვანესი დადებითი ფაქტორი ახლავს:

• ტემპერატურის კლება და თერმული სტრესის შემცირება - წვიმა სწრაფად აგრილებს დედამიწის ზედაპირს და ატმოსფეროს ქვედა ფენებს. ეს მკვეთრად ამცირებს ადამიანის ორგანიზმზე თერმულ ზეწოლას, რაც განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია გულ-სისხლძარღვთა დაავადებების მქონე პირებისთვის.
• ჰაერის ბუნებრივი გაწმენდა - ხანგრძლივი სიცხის დროს ჰაერში გროვდება დიდი რაოდენობით მტვერი, მავნე გამონაბოლქვი და ალერგენები. წყლის წვეთები ეფექტურად რეცხავს ატმოსფეროს, რაც სუნთქვას საგრძნობლად აადვილებს.
• ბუნების გამოცოცხლება - გვალვისგან გამომშრალი და დასუსტებული მცენარეებისა თუ ცხოველებისთვის პერიოდული წვიმა სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანია ეკოსისტემის ბალანსის შესანარჩუნებლად.

მიუხედავად აშკარა პოზიტიური მხარეებისა, მკვეთრი გადასვლა ანომალიური სიცხიდან ძლიერ ნალექზე ხშირად სერიოზულ საფრთხეებს უქმნის როგორც ინფრასტრუქტურას, ისე ადამიანთა უსაფრთხოებას. ხანგრძლივი სიცხის შედეგად ნიადაგი ზედმეტად მშრალი და გამაგრებული ხდება. მიწა კარგავს წყლის სწრაფად შეწოვის უნარს. ამ დროს მოსული ძლიერი წვიმა ვერ აღწევს ნიადაგში, მიედინება ზედაპირზე და იწვევს უეცარ დატბორვებს. დედამიწის ზედაპირთან დაგროვილი ცხელი ჰაერისა და ზემოდან წამოსული ცივი მასების მკვეთრი შეჯახება იწვევს მძლავრ ატმოსფერულ არასტაბილურობას. ეს პროცესი ხშირად თანხლებულია ძლიერი ქარით, ელვითა და დამანგრეველი სეტყვით. თუ წვიმა ხანმოკლეა და მას მალევე ისევ მაღალი ტემპერატურა მოსდევს, წყალი მომენტალურად იწყებს ორთქლებას. ჰაერში ტენიანობის მკვეთრი მატება ქმნის სათბურის ეფექტს, რაც სუნთქვასა და თერმორეგულაციას უფრო მეტად ართულებს, ვიდრე მშრალი სიცხე.