თბილისი

გაზაფხული ბუნების გამოღვიძების ხანაა, თუმცა მას ხშირად თან სდევს ცვალებადი ამინდი და ხშირი წვიმა. საინტერესოა, რატომ ხდება ასე და რა ფიზიკური პროცესები უდევს საფუძვლად ამ მოვლენას.

გაზაფხულზე ხშირი ნალექის მთავარი მიზეზი ტემპერატურული არასტაბილურობაა. ზამთრის შემდეგ დედამიწის ზედაპირი და ოკეანეები ჯერ კიდევ ცივია, თუმცა მზე მეტად ათბობს ჰაერის მასებს. როდესაც სამხრეთიდან წამოსული თბილი და ნოტიო ჰაერი ჩრდილოეთიდან მომავალ ცივ ჰაერს ხვდება, იქმნება ეგრეთ წოდებული ატმოსფერული ფრონტები, რაც იწვევს ნალექს.

კიდევ ერთი მნიშვნელოვანი ფაქტორი კონვექციაა. მზის სხივები ათბობს დედამიწის ზედაპირს, საიდანაც თბილი ჰაერი ზევით იწყებს სვლას. ვინაიდან ატმოსფეროს ზედა ფენებში ჯერ კიდევ ზამთრის ცივი ჰაერია შემორჩენილი, თბილი და ტენიანი ჰაერი სწრაფად გრილდება, კონდენსირდება და ღრუბლებად იქცევა. სწორედ ამიტომ არის გაზაფხულისთვის დამახასიათებელი სწრაფი, ხანმოკლე, მაგრამ ინტენსიური წვიმა და ელჭექი.

გაზაფხულზე იწყება თოვლისა და მყინვარების დნობა, ასევე მცენარეების ვეგეტაციის პროცესი, რაც ატმოსფეროში ტენიანობის დონეს ზრდის. ჰაერში დაგროვილი ეს ზედმეტი ტენი კი, ტემპერატურული ცვლილებების ფონზე, ადვილად გარდაიქმნება ნალექად.

გაზაფხულის წვიმები აუცილებელი პირობაა ბუნების გამწვანებისა და ნიადაგის დასატენიანებლად. ეს არის გარდამავალი პერიოდი, როდესაც ატმოსფერო ზამთრის ცივი სტატიკურობიდან ზაფხულის თბილ დინამიკაზე გადაწყობას ცდილობს.