თბილისი

წელიწადის დროებს შორის მაისი ერთ-ერთი ყველაზე არაპროგნოზირებადი თვეა ამინდის თვალსაზრისით. დილას შეიძლება მზიანი და სუფთა ცა დაგხვდეთ, შუადღეს - ღრუბელი და წვიმა, საღამოს კი ქარიც დაემატოს. ამ ცვალებადობის მიზეზი მხოლოდ შემთხვევითობა არ არის. ის მჭიდროდ უკავშირდება ბუნებრივ კლიმატურ პროცესებს და გეოგრაფიულ მდგომარეობას.

მაისი ორი სეზონის გარდამავალი პერიოდია. ამ დროს ატმოსფეროში აქტიური მოძრაობა მიმდინარეობს: ერთი მხრივ, თბილი ტროპიკული ჰაერი იწყებს დომინირებას, ხოლო მეორე მხრივ, კვლავ რჩება ცივი ჰაერის მასების შემოჭრის შანსი ჩრდილოეთიდან. ამ საჰაერო მასების შეხვედრა წარმოქმნის არასტაბილურობას, რაც ხშირად იწვევს წვიმას, ელვას, გროლს და მკვეთრ ტემპერატურულ ცვალებადობას.

მაისში ხშირად ვხვდებით ციკლონებსა და ანტიციკლონებს, რომლებიც ერთმანეთის მონაცვლეობით მოქმედებენ. ციკლონის დროს დამახასიათებელია ღრუბლიანობა და ნალექი, ხოლო ანტიციკლონის დროს — შედარებით მშვიდი და მზიანი ამინდი. მათი სწრაფი ცვლა იწვევს იმ განცდას, თითქოს ამინდი დღეში რამდენჯერმე იცვლება.

საქართველოში ამინდის ცვალებადობას ამძაფრებს კომპლექსური რელიეფი. მთები და ზღვა ქმნიან მიკროკლიმატურ პირობებს, რაც დამატებით ხელს უწყობს ამინდის არასტაბილურობას. მაგალითად, კავკასიონის ქედზე შეიძლება თოვლიც კი მოვიდეს მაისში, მაშინ როცა კოლხეთის დაბლობზე ზაფხულისათვის დამახასიათებელი სიცხე იყოს.

ნებისმიერ შემთხვევაში, მაისის ამინდის ცვალებადობა ბუნებრივი პროცესების შედეგია.