Тбилиси

ცუნამის ხსენებაზე ყველას გიგანტური მიწისძვრა ან წყალქვეშა ვულკანის ამოფრქვევა გვახსენდება. თუმცა, არსებობს „უხილავი“ საფრთხე, რომელსაც მეტეოცუნამი ჰქვია. ეს არის ფენომენი, სადაც დამანგრეველი ტალღების მიზეზი არა დედამიწის წიაღი, არამედ ჩვენს თავზე მიმდინარე ატმოსფერული პროცესებია.

მეტეოცუნამი წარმოიქმნება ატმოსფერული წნევის მკვეთრი და სწრაფი ცვლილების შედეგად, რაც ხშირად დაკავშირებულია ძლიერ შტორმებთან, ელჭექთან ან ცივი ფრონტების გადაადგილებასთან. როდესაც ატმოსფერული წნევის ტალღა წყლის ზედაპირს იმავე სიჩქარით გადაუვლის, რა სიჩქარითაც თავად წყლის ტალღა მოძრაობს, ხდება რეზონანსი. ეს ენერგიას აძლიერებს და წარმოქმნის ტალღას, რომელიც სანაპიროს მოახლოებისას სიმაღლეში იზრდება.

რით განსხვავდება ის ჩვეულებრივი ცუნამისგან?მიუხედავად იმისა, რომ ვიზუალურად და დამანგრეველი ძალის მიხედვით ისინი ჰგვანან ერთმანეთს, მათ შორის ფუნდამენტური განსხვავებაა: სეისმური ცუნამი გამოწვეულია წყლის მასის უეცარი გადაადგილებით (მიწისძვრისას) მეტეოცუნამი გამოწვეულია ატმოსფერული წნევის „ბიძგით“. საინტერესოა, რომ მეტეოცუნამი შეიძლება მოხდეს სრულიად მოწმენდილ ცაზეც, თუკი შორს, ოკეანეში, ძლიერი შტორმული სისტემა მოქმედებს.

ეს მოვლენა განსაკუთრებით საშიშია ვიწრო ყურეებსა და არხებში, სადაც ტალღის ენერგია კონცენტრირდება. მაგალითად:

• ხორვატია (ადრიატიკის ზღვა): აქ მეტეოცუნამებს „შიცილოს“ ეძახიან. 1978 წელს კუნძულ კორჩულაზე ტალღამ 6 მეტრს მიაღწია.
• ესპანეთი (ბალეარის კუნძულები): აქ მათ „რისაგას“ უწოდებენ და ხშირად აზიანებენ ნავსადგურებს.
• ამერიკის დიდი ტბები: აქ მეტეოცუნამები იმდენად ხშირია, რომ წელიწადში რამდენჯერმე ფიქსირდება, თუმცა მცირე მასშტაბით.

ჩვეულებრივი ცუნამის დროს სეისმური სენსორები მყისიერად აფიქსირებენ მიწისძვრას. მეტეოცუნამის შემთხვევაში კი, მეტეოროლოგიურმა სადგურებმა უნდა დააფიქსირონ წნევის უმცირესი ცვლილება ოკეანის შუაგულში. 2026 წლისთვის ტექნოლოგიები იხვეწება, თუმცა მეტეოცუნამი კვლავ რჩება ერთ-ერთ ყველაზე რთულად გამოსაცნობ ბუნებრივ მოვლენად.

ეს ფენომენი კიდევ ერთხელ გვახსენებს, რომ ატმოსფერო და ოკეანე ერთიანი, განუყოფელი ორგანიზმია. როდესაც ჰაერში წნევა იცვლება, ოკეანე მასზე ყოველთვის რეაგირებს — ზოგჯერ კი ეს რეაქცია გიგანტური ტალღების სახეს იღებს.